كن با هر كس كه خواهى تا امير او باشى . 128 - العلم خليل المؤمن . ( 1 ) علم دوست مؤمن است ؛ يعنى مؤمن كار بعلم كند چنان كه كسى كه بر رضاى دوست كند . و الحلم « 1 » وزيره . ( 2 ) و بردبارى وزير مؤمنست ؛ يعنى در كارها دست ببردبارى زند . و العقل دليله . ( 3 ) و عقل دليل مؤمنست ؛ يعنى در كارها با عقل شود و آنچه بعقل راست آيد بجا آورد ، و آنچه راست نيايد ترك كند . و العمل قائده . ( 4 ) و كردار او كشندهء اوست . و الرّفق والده . ( 5 ) و مدارا كردن پدر اوست يعنى چنان كه فرزند با پدر زندگانى كند مؤمن با خلق بمدارا زندگانى كند . و البرّ أخوه . ( 6 ) و نيكوئى كردن برادر اوست ؛ يعنى چنان كه كس را ببرادر پشت قوى بود مؤمن نيز بنيكى كردن پشتش قوى بود ؛ زيرا كه هر كه نيكوئى بسيار كند همه كس ويرا دوست دارد و به دو بدى نخواهند . و الصّبر أمير جنوده . ( 7 ) و صبر كردن امير لشكرش بود ؛ يعنى اين خصال كه گفته آمد مؤمن را بمنزلت لشكر بود و بىصبر كه بمنزلت امير آن لشكرست نتواند كه نگاه دارد .

--> ( 1 ) در نسخهء عتيقه و ساير نسخ مخطوطه همهء اين متعاطفات يك حديث بشمار رفته است .